Не ўсе дарогі, што вядуць да Маці, лёгкія і прамыя. Ёсць і тыя, што блытаюцца ў гарах, пераплятаюцца з лёсамі святых, зноў губляюцца і зноў аб’ядноўваюцца ў адзін вялікі шлях з малітвай на вуснах. Аднак калі цябе чакае Тая, якую завуць Каралевай Свету, то і шалёны вецер у твар, ад якога ледзь трымаешся на нагах, і пякучае сонца над галавой, ад якога здаецца, што выліў бы на сябе цэлы калодзеж вады, — усе гэтыя пакуты, якія церпіш, каб убачыць Яе, ператвараюцца ў крокі да неба. І менавіта такімі крокамі да неба стала першая за посткавідны час пілігрымка да Маці Меджугорскай, якую зладзіла...