Святло веры сярод змроку і надзея на сустрэчу: урачыстая святая Імша і працэсія ва ўспамін Усіх памерлых вернікаў прайшла ў Мінску

2 лістапада

3 лістапада, 2026
Тэкст: прэс-служба ККББ / Фота: facebook.com/antonina.es.man // Catholicminsk.by

У Дзень успаміну Усіх памерлых вернікаў каталіцкая супольнасць Мінска ў сваёй значнай частцы сабралася на сумесную малітву ў архікатэдральным касцёле Імя Найсвяцейшай Панны Марыі, якую ўзначаліў Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Юзаф Станеўскі. Гэтая ўрачыстая цэлебрацыя стала выразам глыбокай пашаны да тых, хто адышоў у вечнасць, а таксама сведчаннем хрысціянскай надзеі на ўваскрашэнне.

Святая Імша: Малітва, што яднае зямлю і неба

Галоўная літургія сабрала шматлікіх вернікаў, якія прыйшлі памаліцца за сваіх блізкіх, продкаў і ўсіх памерлых, пра якіх ніхто не памятае. Унутранае ўбранства святыні ў гэты дзень было стрыманым, напоўненым сімвалізмам фіялетавага літургічнага колеру, які нагадвае пра пакаянне і чаканне сустрэчы з Творцам. Арцыбіскуп Юзаф заахвоціў асаблівым чынам памятаць у малітве за спачылых кардынала Казіміра Свёнтка, біскупа Казіміра Велікасельца OP і ксяндза Яна Шуткевіча — колішняга пробашча мінскай архікатэдры.

Падчас гаміліі біскуп Юрый Касабуцкі звярнуўся да прысутных з глыбокім і пранікнёным словам, у якім падкрэсліў, што памяць пра памерлых — гэта не проста сум па мінулым, а жывы абавязак любові.

«Калі мы запальваем знічы на магілах нашых блізкіх, мы прыносім ім не проста святло воску, мы прыносім ім святло нашай веры. Сёння нашы малітвы — гэта мост, які злучае нас з тымі, хто ўжо стаіць перад абліччам Пана. Мы просім для іх аб міласэрнасці і вечным супакоі»,

— адзначыў біскуп Юрый.

Працэсія: Сімвалічны шлях за памерлых

Адразу пасля заканчэння святой Імшы пачалася традыцыйная працэсія, якую ўзначаліў арцыбіскуп Юзаф Станеўскі. Вернікі са знічамі ў руках рушылі ўслед за міністрантамі, якія неслі пахавальнае покрыва.

Працэсія ўключала ў сябе пяць традыцыйных стацый, падчас якіх узносіліся супольныя малітвы:

За памерлых біскупаў, святароў і законных сясцёр, якія служылі Касцёлу.
За бацькоў, продкаў і выхавацеляў, якія перадалі дар веры.
За братоў, сясцёр, сваякоў і дабрадзеяў.
За ўсіх ахвяраў войнаў, катастроф і тых, хто загінуў пры трагічных абставінах.
За ўсіх спачылых, часоў і месцаў пахавання якіх ніхто не ведае.

Цемра вечара, якая акутала месца малітвы, разрывалася сотнямі агеньчыкаў ад знічаў. Супольны спеў «Анёл Панскі» у цішыні наваколля стваралі атмасферу глыбокай духоўнай засяроджанасці.

Супакой і памяць у сэрцах

На заканчэнне працэсіі Мітрапаліт Юзаф Станеўскі ўдзяліў усім прысутным пастырскае благаслаўленне. Ён падзякаваў вернікам за сумесную малітву і за тое, што яны захоўваюць хрысціянскія традыцыі памяці, якія перадаюцца з пакалення ў пакаленне.

Успамін Усіх памерлых вернікаў, ці, як яшчэ яго называюць, Задушны дзень, яшчэ раз нагадаў кожнаму чалавеку пра крохкасць зямнога існавання і пра тое, што любоў і малітва не маюць межаў — яны мацнейшыя за смерць.