Skip to main content

Жанчыны з раніцы Змёртвыхпаўстання Пана з парафіі ў Дзераўной у Мітрапаліта

  • 10 красавіка, 2026
  • Тэкст: Прэс-служба Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага / Фота: кс. кан. Юрый Ясевіч // Catholicminsk.by

Хрыстус Уваскрос!!!

З гэтым радасным і знаёмым прывітаннем звярнуліся да Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага арцыбіскупа Юзафа Станеўскага верніцы з парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, што ў аграгарадку Дзераўная Стаўбцоўскага дэканату. Гэты зварот да кіруючага іерарха не быў аформлены на паперы, як, паводле звычаю, пішуцца лісты, а наадварот, ён быў вербальным — з адчуваннем велікоднага настрою і той самай радасці, што праз вякі, пачынаючы ад Марыі Магдалены, перадаецца братам згодна з наказам Уваскрослага Пана.

Мы ведаем з аповедаў нашых бацькоў, што «велікодны час» ці «Велікодны перыяд» — гэта момант, калі мы маем узнёслы настрой, «узняты дух», бо Хрыстус сапраўды ўваскрос. Таму нашыя продкі хадзілі з хаты ў хату, ездзілі да родных і знаёмых, каб, так бы мовіць, «абудзіць душу чалавека — прынесці промень надзеі» пасля зімовага перыяду.

Слова «галоканне, валоканне» знаёма Мітрапаліту Юзафу — менавіта аб традыцыі, што існуе з незапамятных часоў у парафіі ў Дзераўной, распавялі «валачобніцы». Яны вярталіся да тых сваіх гадоў з дзяцінства, успамінаючы, як тады было добра. І казалі: дзякаваць Богу, што сёння «дух Вялікадня ў нашай парафіі і мясцовасці» застаўся.

Жанчыны распавялі і пра новага пробашча ксяндза Міхала Бубена, які стараецца падтрымліваць касцёльную традыцыю: ладзіць выстаўленне Найсвяцейшага Сакрамэнту, прамаўляе гаміліі, праводзіць катэхізацыю, адведвае састарэлых людзей у іх дамах, таксама тых, якія карыстаюцца апекай дзяржавы, пражываючы ў сацыяльных цэнтрах. Жанчыны вельмі ўзнёсла распавядалі пра катэхезу моладзі і дзяцей. «Нашы дзеці ідуць у добрым напрамку», — казалі яны.

Парафія ў Дзераўной мае вельмі багатую гісторыю. Людзі памятаюць святароў, якія служылі вернікам ў далёкія часы. Аднак, у іх памяці застаецца праца таксама і тых, хто яшчэ нядаўна крочыў у пілігрымцы да святасці разам з імі. Поўныя ўдзячнасці, яны моляцца за святара Сяргея Лянгу, які пасля больш за 20-і гадоў служэння ў Дзераўной атрымаў новы душпастырскі абавязак. Людзі памятаюць і адведваюць яго на новым месцы служэння. Аднак, вернікі таксама добра разумеюць, што парафіяльная супольнасць — гэта сям’я сем’яў, што яна жыве цяпер і тут, збіраючыся на малітву ў сваёй святыні.

Хрыстус Уваскрос! Сапраўды Уваскрос!

Не абышлося і без спеваў: «Слёзы з твару выцірайце, праганяйце з сэрцаў грэх. Песні радасна спявайце…»

І гэта добра, што вернікі звяртаюцца да свайго дыяцэзіяльнага біскупа, бо, у адпаведнасці з канонам 381, параграфам 1 Кодэкса кананічнага права, «у даручанай яму дыяцэзіі дыяцэзіяльнаму біскупу належыць уся звычайная, уласная і непасрэдная ўлада, патрэбная для выканання яго пастырскага служэння». Урэшце, Касцёл вучыць, што ў голасе (рашэннях) біскупа святары, кансэкраваныя асобы і вернікі пакліканыя пачуць голас (волю) самога Бога.

Арцыбіскуп у якасці падзякі за «галоканне» расказаў верніцам з Дзераўной верш аб Уваскрасенні Пана, які яго навучыў тата больш за 40 гадоў таму.

Пасля супольнай малітвы жанчыны-«галакальніцы» з благаслаўленнем Мітрапаліта для іх і для ўсёй парафіі вярнуліся на сваю малую радзіму.

Ксёндз канонік Юрый Ясевіч
Прэс-служба Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага