Вернасць пакліканню і плён Божай ласкі: у Бараўлянах адзначылі юбілеі двух салезіянаў

Гэты дзень стаў для парафіяльнай супольнасці асаблівай нагодай падзякаваць Богу за дар паклікання, за дзесяцігоддзі вернага служэння Касцёлу і за духоўны плён салезіянскай прысутнасці ў Беларусі.

Цэнтральнай падзеяй святкавання стала ўрачыстая святая Імша, якую ўзначаліў Генеральны вікарый Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB. У Эўхарыстыі ўдзельнічалі сабраты салезіяне, законныя сёстры, родныя і сябры юбіляраў, шматлікія парафіяне і госці.

Удзячнасць за дар паклікання і супольны шлях

На пачатку святой Імшы прысутных прывітаў ксёндз канонік доктар Віктар Гайдукевіч SDB, настаяцель салезіянаў у Беларусі. Звяртаючыся да сабраных, святар адзначыў, што юбілей — гэта асаблівая нагода з удзячнасцю азірнуцца на пройдзены шлях, узгадаць першыя манаскія абяцанні, пачатак святарскага служэння і людзей, якія суправаджалі юбіляраў на розных этапах жыцця.

Асаблівыя словы прывітання і ўдзячнасці ксёндз Віктар скіраваў да біскупа Аляксандра Яшэўскага SDB, сабратоў салезіянаў, законных сясцёр, родных, сяброў і ўсіх, хто на працягу гадоў падтрымліваў юбіляраў сваёй прысутнасцю і малітвай. З цеплынёй ён узгадаў таксама бацькоў — як тых, хто яшчэ побач, так і тых, хто ўжо адышоў у вечнасць.

«Сённяшні юбілей — гэта не толькі наша свята. Гэта свята ўсёй нашай парафіяльнай сям’і, бо вы таксама з’яўляецеся часткай гісторыі нашага паклікання», — адзначыў ксёндз Віктар, звяртаючыся да парафіянаў.

«Хрысціянскі юбілей пачынаецца не з лічбаў, а з Бога»

У гаміліі біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB звярнуўся да слоў Хрыста з Евангелля паводле святога Яна: «Не вы Мяне выбралі, але Я выбраў вас і прызначыў вас, каб вы ішлі і прыносілі плён, і каб плён ваш трываў» (Ян 15, 16).

Іерарх падкрэсліў, што сапраўдны сэнс святарскага і манаскага юбілею заключаецца не ў колькасці пражытых гадоў, але ў гісторыі Божай ласкі, якая дзейнічае ў жыцці чалавека.

«Хрысціянскі юбілей ніколі не пачынаецца ад лічбаў. Ён пачынаецца ад Бога»,

— адзначыў біскуп.

Паводле яго слоў, кожнае пакліканне бярэ пачатак у Божай ініцыятыве. Чалавеку можа здавацца, што гэта ён сам некалі прыняў рашэнне пайсці за Хрыстом, аднак з цягам гадоў усё выразней адкрываецца, што першым быў Бог — Яго позірк, любоў і ласка.

Біскуп нагадаў, што пакліканне не з’яўляецца прывілеем, але заўсёды азначае пасланне да іншых людзей. Святар і кансэкраваная асоба пакліканы не для сябе, а для служэння Богу і бліжнім.

«Святарскае жыццё вымяраецца не колькасцю пражытых гадоў. Яно вымяраецца вернасцю і любоўю, з якой чалавек адказваў на Божы заклік», — падкрэсліў біскуп.

Удзячнасць за плён салезіянскага служэння

Асобную частку гаміліі біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB прысвяціў служэнню абодвух юбіляраў.

Звяртаючыся да ксяндза Казіміра Шыдэлкі SDB, іерарх падзякаваў яму за 21 год пастырскай працы ў Бараўлянах, клопат пра развіццё парафіяльнай супольнасці, святыню, араторый і моладзевы цэнтр, а таксама за асаблівую ўвагу да хворых і пашырэнне культу Марыі Успамогі Хрысціянаў.

— адзначыў біскуп, узгадваючы шматгадовую руплівасць святара.

Іерарх прыгадаў таксама 2005 год, калі ксёндз Казімір прыняў яго прапанову распачаць служэнне ў Бараўлянах. Паводле біскупа, гэтае даверлівае «так» Богу працягвае прыносіць плён ужо больш за два дзесяцігоддзі.

Звяртаючыся да ксяндза Віктара Гайдукевіча SDB, біскуп выказаў удзячнасць за яго манаскае і святарскае служэнне, адказнасць за салезіянскую прысутнасць у Беларусі, развіццё салезіянскіх супольнасцяў, араторыяў і моладзевых цэнтраў, дзе маладыя людзі могуць узрастаць у веры і духу святога Яна Боско.

Падкрэсліваючы каштоўнасць добрых спраў, якія часта застаюцца непрыкметнымі для іншых, біскуп адзначыў: «Пра многае з гэтага не напішуць справаздачы і не раскажуць хронікі. Але ўсё гэта запісана ў сэрцы Пана».

«Верны чалавек — гэта той, хто пасля падзення вяртаецца да Хрыста»

Адной з цэнтральных думак гаміліі стала разважанне пра сапраўдную сутнасць вернасці. Біскуп Аляксандр нагадаў, што вернасць пакліканню не азначае адсутнасці цяжкасцяў, сумненняў або чалавечай слабасці.

Звяртаючыся да постаці святога апостала Пятра, які перажыў уласнае падзенне, але здолеў вярнуцца да Хрыста, іерарх падкрэсліў:

Гэтая думка набыла асаблівую актуальнасць у кантэксце сучасных выклікаў, з якімі сутыкаецца Касцёл: недахопу новых пакліканняў, старэння супольнасцяў і шматлікіх пастырскіх цяжкасцяў.

Паводле біскупа, жыццё юбіляраў сведчыць пра тое, што вернасць магчымая не дзякуючы выключна чалавечым намаганням, але перадусім дзякуючы Божай ласцы.

— падкрэсліў іерарх.

Напрыканцы гаміліі біскуп даверыў абодвух юбіляраў мацярынскай апецы Найсвяцейшай Панны Марыі Успамогі Хрысціянаў, просячы для іх ласкі далейшага плённага служэння, вернасці пакліканню і радасці ў штодзённым жыцці.

Сведчанне вернасці і надзея на будучыню

Дзякуючы біскупу за гамілію, братэрскія словы і супольную малітву, юбіляр падзяліўся асабістым сведчаннем свайго паклікання. Святар прызнаўся, што за ўсе гады манаскага і святарскага жыцця ніколі не пашкадаваў аб рашэнні, якое некалі прыняў, адказаўшы на Божы заклік.

Ксёндз Казімір выказаў таксама надзею, што праз дзесяць гадоў наступныя юбілеі разам з ксяндзом Віктарам яны змогуць адзначыць ужо ў новай парафіяльнай святыні.

Гэтыя словы сталі выразам надзеі на далейшае развіццё парафіяльнай супольнасці.

Свята, якое аб’яднала пакаленні

Пасля Эўхарыстыі святкаванне працягнулася ў парафіяльным араторыі, дзе панавала асаблівая атмасфера радасці, сямейнай цеплыні і непасрэднасці, характэрная для салезіянскіх традыцый. Дзеці, моладзь і прадстаўнікі розных парафіяльных супольнасцяў з вялікім энтузіязмам і творчым падыходам падрыхтавалі для юбіляраў святочную праграму, у якой знайшлося месца і шчырым словам удзячнасці, і гумару, і прыемным сюрпрызам.

Выхаванцы Дзіцячага цэнтра прадставілі танцавальны нумар «Папуры-віншаванне». Са словамі ўдзячнасці і пажаданнямі да святароў звярнуліся прадстаўнікі Асацыяцыі Марыі Успамогі Хрысціянаў (ADMA), салезіяне супрацоўнікі, моладзь і іншыя парафіяльныя групы. Кожнае віншаванне вылучалася сваёй арыгінальнасцю і сведчыла пра тое, з якой любоўю і стараннасцю ўдзельнікі рыхтаваліся да гэтага дня.

Падчас святочнай праграмы прагучаў верш, спецыяльна напісаны з нагоды юбілеяў, а ўдзельнікі Savio Club прадставілі сцэнку, прысвечаную святому Дамініку Савіо. Асабліва кранальным стаў падарунак ад дзяцей, якія наведваюць катэхезу, — кніга з іх асабістымі пажаданнямі і малітвамі.

Напрыканцы праграмы да прысутных звярнуліся самі юбіляры, дзякуючы ўсім за малітву, віншаванні і сумесна перажытую радасць. Сустрэча завяршылася супольным фотаздымкам і пачастункам.

Арганная музыка як завяршэнне юбілейнага дня

Прыгожым завяршэннем юбілейнага дня стаў канцэрт арганнай музыкі, які адбыўся ўвечары ў касцёле Маці Божай Успамогі Хрысціянаў у Бараўлянах. За арганам выступіў вядомы беларускі арганіст Юрый Габрусь. У яго выкананні прагучалі шэдэўры сусветнай арганнай музыкі, у тым ліку творы Дытрыха Букстэхудэ, Леона Боэльмана і Канстанціна Яськова.

Канцэрт стаў своеасаблівым музычным працягам малітвы і падзякі, якія суправаджалі ўсю ўрачыстасць. Гучанне аргана надало святкаванню асаблівую атмасферу, дазволіўшы прысутным яшчэ раз перажыць радасць гэтага дня і праз прыгажосць сакральнай музыкі ўзнесці сэрцы да Бога.

Менавіта пра такі плён гаварыў Хрыстус у словах, якія сталі галоўным пасланнем юбілейнай урачыстасці: «Я выбраў вас і прызначыў вас, каб вы ішлі і прыносілі плён, і каб плён ваш трываў» (Ян 15, 16).