Катэхет, які вяртаецца да Хрыста: у мінскай архікатэдры адбылася сустрэча катэхетаў
- 3 кастрычніка, 2026
- Тэкст: Таццяна Якушэўская / Фота: Наталля Лаўрэнка // Catholicminsk.by
3 кастрычніка ў мінскай архікатэдры Імя Найсвяцейшай Панны Марыі адбылася сустрэча катэхетаў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі з нагоды пачатку новага навучальнага і катэхетычнага года. Супольная Эўхарыстыя, уручэнне кананічных місій і фармацыйная канферэнцыя дапамаглі ўдзельнікам нанова асэнсаваць сваё пакліканне і падрыхтавацца да далейшага служэння.
Святую Імшу ўзначаліў дапаможны біскуп Юрый Касабуцкі, Генеральны вікарый Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. Вітаючы сабраных, іерарх паведаміў, што цэлебруе Эўхарыстыю ў інтэнцыі дырэктара Катэхетычнага аддзела архідыяцэзіі ксяндза ліцэнцыята Іосіфа Сярпейкі і ўсіх катэхетаў.
Гамілію біскуп Юрый падрыхтаваў на падставе важных дакументаў Касцёла, прысвечаных катэхізацыі, хрысціянскаму выхаванню і фармацыі катэхетаў. Сярод іх — апостальская адгартацыя святога Яна Паўла ІІ Catechesi tradendae, Катэхізіс Каталіцкага Касцёла, дакументы Другога Ватыканскага Сабору, Дырэкторый па катэхізацыі і апостальскі ліст папы Францішка Antiquum ministerium.

Асаблівае месца ў гаміліі займала пакліканне свецкіх катэхетаў. Іх служэнне вынікае з сакрамэнту хросту і з’яўляецца адказным удзелам у евангелізацыйнай місіі Касцёла. Катэхет пакліканы быць сведкам веры, настаўнікам і спадарожнікам чалавека на шляху да Бога. Таму перадача веры патрабуе асабістага прыкладу жыцця, еднасці з душпастырамі і супрацоўніцтва з сем’ямі, у якіх бацькі з’яўляюцца першымі катэхетамі сваіх дзяцей.
Ксёндз ліцэнцыят Іосіф Сярпейка падзякаваў біскупу і святарам за супольную цэлебрацыю Эўхарыстыі, а катэхетам — за іх служэнне і адданую працу ў справе евангелізацыі. Асобныя словы ўдзячнасці за гасціннасць былі скіраваны пробашчу катэдральнай парафіі ксяндзу каноніку Дзмітрыю Пухальскаму.
Пасля святой Імшы дырэктар Катэхетычнага аддзела прамовіў канферэнцыю «Катэхет, які вяртаецца да Хрыста», абапіраючыся на евангельскі ўрывак паводле святога Лукі (Лк 10, 17–24). Вучні, якія вяртаюцца да Езуса пасля выканання даручанай місіі, сталі адпраўным пунктам разважання над штодзённым досведам катэхета.
— запытаўся святар.
Ён заахвоціў катэхетаў прыносіць Хрысту і радасць ад плёну працы, і цяжкасці, стомленасць, пытанні ды ўласную бездапаможнасць. Такое вяртанне ў малітве дазваляе ўбачыць перажыты дзень у Божым святле і аднаўляць давер да Таго, хто пасылае.
У гэтым кантэксце ксёндз Іосіф звярнуў увагу на сувязь духоўнай і прафесійнай фармацыі:

Разважаючы над словамі Езуса пра імёны, запісаныя ў нябёсах, святар падкрэсліў, што радасць паклікання мае больш трывалую аснову, чым бачны поспех асобнага ўрока ці сустрэчы. Сумленная ацэнка сваёй працы неабходная, аднак яе вынікі не павінны вызначаць усё пачуццё ўласнай вартасці.
«Бог ведае маё імя таксама тады, калі мая праца не прыносіць плёну, якога я чакаў», — гэтая думка стала важным напамінам для тых, хто штодня нясе адказнасць за перадачу веры.
З такога досведу Божай любові вырастае і ўважлівае стаўленне да вучня. Кожны чалавек мае сваю гісторыю, сям’ю, пытанні і раны, таму патрабуе павагі і цярплівага слухання.
Канферэнцыя завяршылася супольнай малітвай аб даверы, пакоры і аднаўленні радасці служэння.
Сустрэча мела таксама практычны плён. Па запрашэнні ксяндза Іосіфа катэхеты разам сфарміравалі графік катэхетычных візітацый. Быў выпрацаваны і агучаны план наступных сустрэч:
- 9 студзеня 2027 года адбудзецца аплаткавая сустрэча,
- 24 красавіка 2027 года — фармацыйная сустрэча.
Так пачатак новага катэхетычнага года стаў нагодай і да супольнага планавання, і да вяртання да крыніцы паклікання — Хрыста, які пасылае, падтрымлівае і дапамагае нанова адкрываць сэнс даверанай місіі.











