Арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч наведаў Гродзенскую семінарыю

10 студзеня

12 студзеня, 2026
Фота: сем. Яўген Далгалёў // Catholicminsk.by

10 студзеня з нагоды свайго 80-годдзя арцыбіскуп эмэрыт Тадэвуш Кандрусевіч наведаў Гродзенскую міждыяцэзіяльную духоўную семінарыю і цэлебраваў Эўхарыстыю ў капліцы гэтай Alma Mater, якую заснаваў 35 гадоў таму.

У гаміліі іерарх распавёў, як у часы ганенняў на веру колькасць святароў катастрафічна малела і як часы так званай перабудовы далі новыя магчымасці для адраджэння Касцёла ў Беларусі.

Пасля свайго прызначэння біскупам у 1989 годзе адной з першых задач арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч вызначыў адкрыццё духоўнай семінарыі. Ён добра разумеў, што без сваёй кузні кадраў Касцёл не будзе мець будучыні. Працэс запрашэння замежных святароў, якім Касцёл у Беларусі ўдзячны за дапамогу ў адраджэнні веры, падобны да пералівання крыві хвораму. Але пасля таго як хворы выздаравее, яго сэрца павінна выпрацоўваць сваю кроў. Такой умоўнай духоўнай крывёй, па словах іерарха, з’яўляюцца мясцовыя святары.

«Пасля доўгіх і складаных перамоваў з уладамі ўдалося атрымаць дазвол на адкрыццё семінарыі ў Гродне. У выбары нябеснага апекуна не было ваганняў. Божая Маці ў Фаціме абяцала навяртанне нашых земляў, у чым галоўная роля належыць святарам, таму першай апякункай была выбрана Беззаганна Зачатая Марыя. Другім апекуном быў выбраны святы Юда Тадэвуш як заступнік у складаных і немагчымых справах»,

— распавёў арцыпастыр.

Прамоўца адзначыў, што Касцёл дзякуе Богу за трыццаць пяць гадоў Гродзенскай духоўнай семінарыі і ўспамінае тых маладых людзей, якія ў ёй адказалі на заклік Хрыста ісці за Ім і стаць лаўцамі чалавечых душаў.

Заслужаны іерарх падкрэсліў, што гэта вялікая Божая ласка, і засяродзіўся на гэтым паняцці і яго ролі ў гісторыі збаўлення: з моманту зачацця gratia plena — поўнай ласкі — і tota pulchra — уся прыгожая — была Марыя; слова ласка прагучала з вуснаў арханёла Міхала падчас звеставання Маці Збаўцы; Божая ласка стала бачнай у асобе Езуса Хрыста і напоўніла чалавецтва, перамяніўшы ганебную грахоўную спадчыну Адама ў Боскае жыццё.

«Мы праслаўляем ласку Беззаганнага Зачацця Марыі, якой Бог Яе адарыў дзеля будучых заслуг Яе Сына — Езуса Хрыста, бо ласка Божая не прывязаная да часу. Марыя жадае, каб і мы прынялі Яго волю, бо Ён хоча вярнуць да сябе грэшную чалавечую сям’ю. Аднак без Божай ласкі мы не можам дасягнуць мэты свайго прызначэння. З ёй мы нічога не губляем, а толькі здабываем. Дзякуючы ёй з духоўнага стану off — выключана — пераключаемся на стан on — уключана. З Божай ласкай мы не марнуем часу і становімся дарам для іншых»,

— навучаў арцыпастыр.

Іерарх падкрэсліў, што пакліканне да святарства — гэта вялікая ласка, якую нельга змарнаваць. Бог выбраў і паклікаў семінарыстаў Гродзенскай семінарыі, каб потым паслаць на вялікае жніво Каталіцкага Касцёла ў Беларусі ў якасці святароў.

Прамоўца нагадаў, што Папа Леў XIV падчас юбілею семінарыстаў заклікаў іх не задавальняцца мінімумам у святарскай фармацыі, каб быць сведкамі надзеі. Святары павінны быць будаўнічымі мастоў, а не перашкодамі на шляху сустрэчы людзей з Хрыстом.

Арцыбіскуп спаслаўся таксама на адмысловы Ліст да семінарыстаў, які Папа даслаў з нагоды 400-годдзя духоўнай семінарыі ў горадзе Трухіллё (Trujillo) ў Перу, дзе ён быў выкладчыкам. У ім Святы Айцец падкрэсліў, што святарства не з’яўляецца кар’ерай і ўцёкамі ад праблем, але дарам з жыцця. Ён таксама заклікаў семінарыстаў да свабоды выбару сэрца, малітвы і жыцця ў праўдзе.

«Малітва і пошук праўды ўтвараюць адзіны шлях. Толькі там, дзе розум адкрываецца на аб’яўленую праўду, а сэрца гарыць малітвай, фармацыя становіцца плённай»,

— падсумаваў прамоўца.

Арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч заклікаў семінарыстаў дзякаваць Богу за ласку паклікання і выкарыстоўваць час фармацыі належным чынам. Па словах іерарха, настаўленне святога апостала Паўла, што Божай ласкі дастаткова, павінна стаць маяком у дасягненні пастаўленай мэты — стаць святаром.

«Рэфрэн рэспансарыйнага псальма Імшы на чацвёрты дзень пасля ўрачыстасці Аб’яўлення Пана кажа: “Усе народы свету будуць служыць Пану“, гэта азначае будуць спяваць песню ласкі. Спявайце і вы, дарагія семінарысты гродзенскай Alma Mater, песню ласкі, як спявала Марыя ў сваім гімне Magnificat, каб у будучыні, ужо як святары, маглі спяваць яе разам з даручаным вашай пастырскай апецы Божым народам на хвалу Бога і дзеля збаўлення людзей»,

— усклікнуў на завяршэнне гаміліі арцыбіскуп.

Напрыканцы святой Імшы семінарысты павіншавалі дастойнага іерарха з юбілеем.